Tuesday, March 24, 2009

സ്നേഹം തിരിച്ചറിവ് കൂടാണ്

കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഒരു വൈദികനുമായി പലകരിയെങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്ന അവസരത്തില്‍
ആളുകളുടെ പരാതിയെക്കുറിച്ച് പറയുകയുണ്ടായി
മക്കള്‍ക്ക്‌ അച്ഛനമ്മമാരുടെ സ്നേഹം കിട്ടുന്നില്ല എന്ന പരാതി
അച്ഛനമ്മമാര്‍ക്ക് മക്കളുടെ സ്നേഹം കിട്ടുന്നില്ല എന്ന പരാതി
ഭാര്യിയമാര്‍ക്ക്‌ ഭര്‍ത്താക്കന്‍മാര്‍ സ്നേഹിക്കുന്നില്ല എന്ന പരാതി
ഭര്‍ത്താക്കന്‍മാര്‍ക്ക് ഭാര്യിയ സ്നേഹിക്കുന്നില്ല എന്ന പരാതി
വൈദികന്‍ പറയുകഉണ്ടായി
എന്റെ വീട്ടില്‍ പത്തു മക്കള്‍ ആയിരുന്നു ഞാന്‍ ഏറ്റവും മൂത്ത അല് ആയിരുന്നു
അമ്മക്ക് എപ്പോഴും എളയകുട്ടികളുടെ കാരിയം നോക്കണേ സമയം കിട്ടു
അച്ഛന്‍ മാസത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ വരും അപ്പോള്‍ അമ്മ അ ഒരു മാസം ചെയ്ത തെറ്റുകള്‍ ലിസ്റ്റ് ആക്കിവചിട്ടുണ്ടാകും
പിന്നെ അടിയുടെ പൊടിപൂരം
സ്കൂളില്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ കൂട്ടുകാര്‍ കളിപറയും അച്ഛന്‍ വന്നു അല്ലെ
എന്നോര്‍ത്ത് ഞാന്‍ ഒരിക്കലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല എന്റെ അച്ഛന്‍ ഞങ്ങളെ സ്നേഹിച്ചില്ല എന്ന്
കാരണം ഞങ്ങള്‍ മുതിര്‍ന്നപോള്‍ മനസിലാക്കി അങ്ങനെ ഞങ്ങളോടെ പെരുമാരിയില്ലായിരുന്നെന്നില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഈ അവസ്ഥയില്‍ എത്തില്ലായിരുന്നു .
എപ്പോള്‍ കുട്ടികള്ക്ക് അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെടും സ്നേഹം എത്രയാകിട്ടുക
ചില അച്ഛനഅമ്മമാര്‍ പറയാറുണ്ട് ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും മക്കള്‍ സ്നേഹം തരുന്നില്ല മക്കളെ സ്നേഹിക്കുകയും അവരെ നല്ല നിലയില്‍ എത്തിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നുല്ലാതെ അവരുടെ കര്‍മ്മമാണ്‌ .മക്കള്‍ക്കും അവരുടെ കര്‍മം ചെയ്യാനുണ്ട് കേട്ടോ .മാതാപിതാക്കള്‍ തിരക്കിട്ട് ഓടുന്നത് ആര്‍ക്കു വേണ്ടിയാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് മക്കള്‍ക്ക്‌ കൊടുക്കാന്‍ കഴിയാത്തതാണ് കുഴപ്പം .ഇ തിരിച്ചറിവ് ഇല്ലാത്തതാണ് എല്ലാവരുടെയും പ്രോബ്ലം

Tuesday, March 17, 2009

വിശ്വാസം

ഗുരു ശിഷ്യ്യന്മാരോട് ചോദിച്ചു നിങ്ങള്‍ ദൈവത്തില്‍ വിശ്സിക്കുണ്ടോ

ഏകസ്വരത്തില്‍ പറഞ്ഞു ഉണ്ട് ?

ഇനി നിങ്ങള്‍ എന്നോട് ആ ചോദിയം ചോദിക്കുക

അവരോട് ഗുരു പറഞ്ഞു "ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല '

അവര്‍ അങ്ങലപ്പോടെ ഗുരുവിനെ നോക്കി

അവരുടെ വിഷമം കണ്ടു ഗുരു അവരോട് പറഞ്ഞു

നിങ്ങള്‍ ഒരു ചോദിയം കൂടെ ചോദിക്കനമായിരുന്നു '',എന്തുകൊണ്ട്'' വിശ്വസിക്കുന്നില്ല ?

ഗുരു പറഞ്ഞു നിങ്ങള്‍ വിശ്വസിച്ചാലും ഇല്ലെങ്ങിലും ദൈവത്തിനോന്നും സംഭവിക്കുകയില്ല

പക്ഷെ നിങ്ങളെ ദൈവം വിശ്വസിചില്ലെങ്ങില്‍ ആണ് കുഴപ്പം

അതുകൊണ്ട് നല്ല കരിയെങ്ങള്‍ ചെയ്യുക നല്ല രീതിയില്‍ ജീവിക്കുക അല്ലാതെ നുറുതവണ

വിശസിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടോ കാഴ്ചകള്‍ അര്‍പ്പിച്ചിട്ടോ കാരിയമില്ല

Monday, February 16, 2009

വാര്‍ത്തയിലെ കുരുന്നുകള്‍

ഇന്നലെ ഈവനിംഗ് ഞാന്‍ വെറുതെ ടെറസില്‍ മാഗസിന്‍ മറിച്ചിരിക്കുന്ന സമയം .അടുത്ത ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് വെറുതെ ഒരു നോട്ടം. ഒരു ക്മാരകാരി നാടന്‍ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ മൊബലിന്ഗില് ആണ്.കുറഞ്ഞത് ഒരു മണികൂര്‍ എന്ങിലും ഞാന്‍ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. കുറെകഴിഞ്ഞു ഞാന്‍ ഒരു ചായ കുടികഴിഞ്ഞു എത്തിയപ്പോഴും കഥാപാത്രം തിരക്കില്‍ തന്നെ ആണ് ഇരുന്നും ചാരി നിന്നും ഓക്കേ തകര്‍ക്കുകയാണ് .ഞാന്‍ ഒരു നഗരവാസിയെ പോലെ അവള്‍ എന്റെ ആരുമല്ല എന്തുസംഭവിച്ചാലും എന്നെ ബാധിക്കുന്ന കരിയമല്ല എന്ന് ചിന്തിച്ചു തിരികെ നടന്നു .എന്ഗിലും മനസ്സില്‍ ഒരു നീറ്റല്‍ .ഒരിക്കലും അവള്‍ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ അല്ല വിളിക്കുന്നതെന്ന് ഉറപ്പാണ് . ഓരോ ദിവസവും വഞ്ചന സഹിക്കാന്‍ വയ്യാതെ മരണപെട്ട കുട്ടികളുടെ മുഖം പത്രത്താളുകളില്‍ നിറയുമ്പോള്‍ ആരെങ്ങിലും പ്രതികരിക്കേണ്ടേ .ഒരു അമ്മയും ഓര്‍ക്കാറില്ല നാളെ എന്റെ കുട്ടിക്കും ഇതു സംഭവിക്കുമെന്ന് .എല്ലാവരും ഓട്ടത്തിലാണ് വെട്ടിപിടിക്കാനുള്ള കൂട്ടിവൈക്കാനും അതിനിടയില്‍ ഇവരെ ശ്രെധിക്കാന്‍ എവിടെ സമയം . എല്ലാവര്‍ക്കും എന്റെ കുട്ടി അത്തരകരിയല്ല എന്ന അമിത കോണ്ഫിടെന്റ്റ് മാത്രം.

Friday, February 13, 2009

വാലെന്റൈന്‍

ഓര്‍മയുടെ കശ്മിരങ്ങളില്‍ പുതുദിനങ്ങളുടെ
മഴപെയ്തു പുഴകള്‍ ഉണ്ടാവുന്നു
മറവിയുടെ സു‌രിയാംസുക്കളാല്‍ പുഴ വരണ്ടു പോകുന്നു
പിന്നില്‍ നടന്ന വഴികളും മുഘങ്ങളും എല്ലാം നാം
മറന്ന്നു പോകുന്നു പക്ഷെ നാം ഒന്നു മറക്കുന്നു
എത്ര വാലെന്റൈന്‍ കടന്നുപോയാലും
മനസിലെ മഞ്ഞുതുള്ളിക്ക് പറയുവന്നുള്ളത്
പ്രണയത്തെ കുറിച്ചാവും
പ്രണയസ്വപനങളെ കുറിച്ചാവും
കാറ്റില്‍ പേരറിയാത്ത പൂക്കളുടെ
സുഗന്ധം അറിയുമ്പോഴും
മഞ്ഞുതുള്ളിയുടെ നനവ് അറിയുമ്പോഴും
നാം മറ്റെന്താണ് ഓര്‍ക്കുക അല്ലെ

Tuesday, February 10, 2009

നമ്മള്‍ക്ക് വലുത് ഇന്ത്യയോ പലസ്തിനോ

കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഞാന്‍ കേരളത്തിന്റെ പലസ്ഥലങ്ങളിലും യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള്‍ ഒരു പോസ്റ്റര്‍ കണ്ടു ഇസ്രയേലിനെ ഇന്ത്യ പാഠം പഠിപ്പിക്കണമെന്ന എന്നുള്ള മുറവിളികള്‍ .വേണ്ടതുതന്നെയാണ് ആര് തെറ്റ് ചെയ്താലും അത് വിമര്‍ശിക്കാന്‍ നമ്മള്‍ക്ക് അവകാശമുണ്ട്‌ .കാരണം അത്ര കൃരതയാണ് ആണ് അവിടെ കാണിച്ചുകൂട്ടുനത് എന്നത് നിസ്തര്‍ക്കമാണ് . പക്ഷെ എന്നെ ഇതെഴുതാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ച കാരിയം ഇതല്ല .അതിന് മുമ്പു നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ഒരു ആക്രമണമുണ്ടായി പാക് തിവ്രവാദികള്‍ മുംബൈ ആക്രമിച്ചു .നമ്മുടെ ധീര ജവാന്‍മാര്‍ പലരും മരണപെട്ടു .നമ്മുടെ നാടിനു തന്നെ അപമാനമുണ്ടായി .ഞാന്‍ ഒരു സ്ഥലത്തും ഒരു പോസ്റ്റും കണ്ടില്ല.ഒരു മുറവിളിയും കേട്ടില്ല. രാവിലയും വൈകിട്ടും ദേശിയത ഘോരം ഘോരം പറയുന്ന നമ്മുടെ
പാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ പോലും ഒരു തുണ്ട് പേപ്പര്‍ പോലും ഒട്ടിച്ചതായി അറിയില്ല.അപ്പോള്‍ പിന്നെ ഈ മുറവിളി ആര്‍ക്കുവേണ്ടിയാണ്. സ്വന്തം അച്ഛന് കാന്‍സര്‍ വന്നിരിക്കുമ്പോള്‍ അടുത്ത വീട്ടിലെ ചേട്ടന്റെ പനിയെ കുറിച്ചു അശങ്കപെടല്‍ എന്ന് മാത്രം ഇതിനെ പറയാം. കാരണം ആശങ്കപെടല്‍ ഏറ്റവും എളുപ്പമുള്ള പണിയാണ് .പത്തു പേരു അറിയുകയും ചെയ്യും ചിലര്‍ക്കൊക്കെ സന്തോഷ്മാകുകെയും ചെയ്യും .

Saturday, January 10, 2009

നമ്മള്‍ കാലത്തിന്റെ കളിപാവയോ

ചിലരുടെ ലൈഫ് കാണുമ്പൊള്‍ തോന്നാറുണ്ട് നമ്മള്‍ കാലത്തിന്റെ വെറും കളിപാവ ആണെന്ന് തോന്നും .ചിലരെ കാലം സ്നേഹിക്കാന്‍ അനുവദിക്കും എന്നാല്‍ ഒന്നിക്കാന്‍ അനുവദിക്കില്ല .എന്നാല്‍ മറ്റുചിലരെ ഒന്നിക്കാന്‍ അനുവദിക്കും എന്നാല്‍ സ്നേഹിക്കാന്‍ അനുവദിക്കില്ല .സ്നേഹിക്കാനും ഒന്നിക്കാനും ചിലരെ മാത്രമെ അനുവദിക്കു .
എപ്പോള്‍ കണ്ടാലും കടിച്ചുകീറാന്‍ നില്‍ക്കുന്നവര്‍ ചിലര്‍ , അവര്‍ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനം വരെ തല്ലുകൂടികൊണ്ടിരിക്കും .നഷ്ടപെടുന്നത് അവരുടെ ലൈഫും സന്തോഷവും ആയിരുന്നു എന്ന് തിരിച്ചെ അറിയുമ്പോഴേക്കും കാലം അവരെ കടന്നു പോയിട്ടുണ്ടാകും.അവര്‍ നിസഹായര്‍ ആണ് അവരെ കുറ്റം പറയാന്‍ ആവില്ല അവര്‍ കാലത്തിന്റെ വെറും കളിപാവ മാത്രം .അവര്ക്കു അങ്ങനെയേ പെരുമാറാന്‍ കഴിയു.

നമ്മള്‍ ഇത്രയൊക്കെ ശ്രെമിച്ചാലും നമ്മള്‍ക്ക് മറ്റൊരാള്‍ ആകാന്‍ കഴിയില്ല നമ്മുടെ യോഗം നല്ലതാനെങ്ങിലും ചീത്ത ആണെങ്ങിലും നമ്മള്‍ അനുഭവിച്ചേ തീരു. പിന്നെ കഴിയുന്നത്‌ ചീത്ത ആണെങ്ങില്‍ അത് തരണം ചെയ്യാനുള്ള ശേഷി നേടുക എന്ന് .അവിടെയാണ് പ്രയേറിന്റെ ഓക്കേ റോള് വരുന്നതു.

Tuesday, January 6, 2009

നമ്മുടെ അമ്മമാര്‍ക്ക് സംഭവിച്ചത്

കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഉണ്ടായ രണ്ടു സംഭവങ്ങള്‍ ആണ് എന്നെ ഇതെഴുതാന്‍ പ്രേരിപിച്ചത്‌ ഒന്നു എന്റെ ഇളയ കസിന്‍ സഹോദരിമാരുടെ സംസാരം പിന്നെ ബാറിലെ പെണ്നുകുട്ടികള്‍ ധരിക്കുന്ന രീതിയില്‍ വസ്ത്രം ധരിച്ച പെണ്‍കുട്ടികള്‍

ഒരാള്‍ മറ്റൊരാളോട് : നിനക്കു നാണമില്ലേ എത്രയും പ്രായമായിട്ടും ഈ ഡ്രസ്സ് ധരിച്ചു നടക്കാന്‍ അവള്‍ ചെയ്ത തെറ്റ് ഇറക്കാം കുറഞ്ഞ ഒരു പാവാട ധരിച്ചു എന്നുള്ളതാണു .
ആ കുട്ടിയുടെ അമ്മയോട് എനിക്ക് ബഹുമാനം തോന്നി.തന്റെ മകളെ അവളുടെ ശരിരത്തെ കുറിച്ചു ബൊദവതിയക്കിയതില്.

കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഞാന്‍ കലൂരില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഒരു പറ്റം പെണ്‍കുട്ടികള്‍ കടന്നു പോകുന്നു ആവരില്‍ പലരുടെയും വസ്ത്രം ഒരു ആറോ ഏഴോ വയസുള്ള പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ധരിക്കുന്നവ .

അവരെ പൂര്‍ണമായും കുറ്റപ്പെടുത്താന്‍ പറ്റില്ല അവരുടെ ശരിരം വളര്ന്നു എന്നും എങ്ങനെ ഉള്ള വസ്ത്രം ധരിക്കാന്‍ പാടില്ലാന്നും അവരെ മനസിലാക്കി കൊടുക്കണ്ടത് അമ്മമാരാണ് . കാരണം ഒരു അമ്മക്ക് അറിയാം എങ്ങനെയൊക്കെ സ്ത്രി ശരിരം ഒരു പുരുഷനെ പ്രലോഫിക്കുന്നു എന്ന് .ബാറില്‍ പുരുഷനെ ശരിരം കാണിച്ചു ആകര്‍ഷിക്കാന്‍ നില്ക്കുന്ന പെണ്ണുങ്ങള്‍ ധരിക്കുന്ന ധരിക്കുന്ന വസ്ത്രം അല്ല അവരെ പുറത്തേക്ക് വിടെണ്ടാതെന്നും .

പണ്ടു പ്രായ പൂര്‍ത്തിയ പെണ്‍കുട്ടിയെ ശെരിയായ രീതിയില്‍ വസ്ത്രം ധരിക്കാതെ പുറത്തെ വിടില്ലായിരുന്നു .എന്നിപ്പോള്‍ എന്തൊക്കെ തുറന്നു കാണിക്കാമോ അതെല്ലാം ഫാഷനാണ് . എന്റെ സ്ത്രി സുഹൃത്തുക്കള്‍ പതിവായി എടുത്തു ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു വാക്കാണ്‌ ചില പെണ്‍കുട്ടികളെ കാണുമ്പൊള്‍ ഇവരെ ഓക്കേ ആരെങ്ങിലും കേറി പിടിചില്ലെങ്ങിലെ അതിശയമുള്ളു എന്ന് .ഈ കുട്ടികളെ കണ്ടിട്ട് വാല്സല്ലിയം ഉണ്ടായില്ലെങ്ങില്‍ ആരെ കുറ്റപ്പെടുത്തും .

ഇപ്പോള്‍ വളരുന്നു വരുന്ന ഒരു കുട്ടി ഒത്തിരി കര്യെങ്ങള്‍ അവശിയ്മില്ലാത്തതും ഉള്ളതുമായവ പാകത വരുന്നതിനുമുമ്പേ മനസിലാക്കുന്നു . അതില്‍ ശേരിയെത് എന്ന് അവരെ മനസിലാക്കി കൊടുക്കാന്‍ അരുമില്ല്ത അവസ്ഥ.അവരുടെ റോള്‍ മോഡല്‍ പലപ്പോഴും റാപ്പില്‍ ചുവടു വയ്ക്കുന്നവര്‍.

മുമ്പ്‌ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ക്വാളിറ്റി എന്ന് പറയുന്നതു അവളുടെ നല്ല പെരുമാറ്റം ,നല്ല വസ്ത്രധാരണ രീതി ,പഠനത്തില്‍ ഉള്ള കഴിവ് എന്നൊക്കെ ആയിരുന്നു എപ്പോള്‍ എത്ര ഷോയില്‍ പങ്കെടുത്തു എന്നുള്ളതായി മാറിയിരിക്കുന്നു .എല്ലാം കമ്പോളവല്ക്കരിച്ചപ്പോള്‍ അവള്‍ ഒരു ശരിരം മാത്രമായിരിക്കുന്നു.